از جمله پيشكار داخل حرم ، كه او را « نحرير » مىخوانند . پدرم دستور داد كه هر پنج نفر در خانهء ابو محمد بمانند و مراقب احوال او باشند ، ضمنا چند نفر طبيب را فرا خواند و دستور داد تا از ابو محمد عيادت كنند و شب و روز دو نوبت بر بالين او حاضر شوند . دو روز و شايد سه روز از بيمارى ابو محمد گذشت كه خبر دادند حال او رو به ضعف است . پدرم دستور داد كه اطباء بر بالين او باقى بمانند و پرستارى كنند ، ضمنا رئيس ديوان قضاء را دستور داد تا ده نفر از قضاة مورد وثوق را به خانهء ابو محمد بفرستد تا شب و روز مراقب اوضاع و احوال منزل باشند . بالاخره ابو محمد وفات كرد . مردم با خبر شدند و سامرا يكپارچه ضجه و ناله شد . دادستان دستور داد تا خانهء او را كاملا وارسى نمايند و بعد از صورت بردارى اموال ، اطاقها را مهر و موم كنند . ضمنا جويا شوند كه آيا پاى فرزندى در ميان هست يا نه ؟ لذا قابله‌ها به سراغ كنيزان او رفتند . برخى از قابله‌ها گفتند كه يكى از كنيزان آبستن است . آن كنيز را در يك اطاقى جاى دادند و پيشكار خليفه با جماعت يارانش و چند تن از قابله‌ها به مراقبت او پرداختند . از طرف ديگر به صدد كفن و دفن شدند : بازارها بسته شد . سران